Welkom op de weblog van de familie van Lochem

  

Sinds 26 april jl. zijn wij een zoon en broertje rijker: Putharak, een prachtig ventje van 3 jaar oud. Middels deze weblog nemen wij jullie graag mee op onze grote reis naar Thailand, alwaar wij hem op gaan halen.

We proberen regelmatig te gaan schrijven over onze Thaise belevenissen. Dit kunnen jullie terugvinden onder de diverse categorieen in de rechterkolom. Je kunt ook een berichtje achterlaten als je wilt. Een weblog is publiek domein, dus wat je schrijft is door iedereen mee te lezen.

 Veel leesplezier, groetjes van Karin & Ben en Malika

Langzaamaan...

We zijn nu bijna vijf dagen thuis en kunnen gelukkig vaststellen dat het steeds beter gaat met onze Lhuke. De rust en het ritme van het thuis zijn heeft een positieve invloed op hem (en ons). Zijn tandpijn is nog niet verholpen, maar de eerste afspraak met de kaakchirurg staat voor morgen 12.00 uur (diagnoseconsult). Er moeten dan waarschijnlijk binnenkort kiezen getrokken gaan worden en een voortandje. We zijn in de afgelopen dagen al heel wat met hem op pad gemoeten... naar het gemeentehuis, naar de tandarts, naar de huisarts vanwege jeukende huiduitslag over zijn hele lichaam en aan het einde vd week naar de kinderarts. We vervelen ons niet snap je wel. De avonden en nachten zijn vermoeiend omdat hij slecht slaapt vanwege de jeuk en de regelmatig terugkerende tandpijn. Maar we weten dat dit een tijdelijke periode zal zijn en investeren er met liefde in.

Gisteren is Ben overal mee naartoe geweest; Malika naar school brengen, mee naar de huisarts, mee naar de tandarts en mee naar Malika's zwemles. Lhuke wilde zijn kleren al uittrekken want hij dacht dat hij ook mocht gaan zwemmen.

Vandaag was ik voor het eerst met Lhuke alleen, Ben ging weer werken. En het ging heel goed vind ik. Ben 's-ochtends uitgezwaaid en daarna Malika naar school gebracht. Hij gaat graag mee in het fietsstoeltje achterop en in de klas blijft hij in mijn armen. Geeft zijn zus een kusje bij het afscheid, heel lief. En ik heb al gezien dat ie iedereen inpalmt op school met zijn lieve lachje. Nou ons hart heeft hij zeker ook al lang gewonnen, ook al kan hij af en toe een ontzettende bandiet zijn. Hij is goedlachs naar iedereen die aardig tegen hem doet zie ik, nog wel een beetje een allemansvriendje denk ik. Maar hij is tegelijkertijd ook op ons gericht. Erg leuk was zijn blijde reactie toen papa Ben thuis kwam... in zijn zwembroekie rende hij naar de poort en riep heel hard en blij Pooooooooh (=papa op z'n Thais). Hij ging hem meteen even zijn nieuwe speelgoedauto laten zien die hij deze morgen heeft gekregen.

Omdat het vandaag zo goed gind durfde ik het ook aan om Malika en Lhuke tegelijkertijd in bad te stoppen. Wat een waterballet, erg leuk om te zien, ook al moest ik daarna zowat de hele badkamer dweilen. Malika is ook veel zelfstandiger geworden nu Lhuke erbij is gekomen in ons gezin. Ineens is ze zo groot... en ze eet ook opmerkelijk beter trouwens. Lhuke is een goede eter, hij houdt brood en van vlees en rijst maar niet van macaronipasta.

Op zich vind ik een tweede kind erbij niet moeilijk, maar omdat hij het een erg leuk spelletje vindt om van ons weg te lopen moet ik echt vooruitdenken bij alles wat ik doe. 's-Ochtends moet ik hem bijv. eerst in het fietsstoeltje zetten voordat ik de poort opendoe. En de voordeur zit op de knip. Ook dek ik voortaan de ontbijttafel al de avond van tevoren. We hebben ook het traphekje maar weer gemonteerd. Vandaag is hij al een paar treden van de trap afgerold. Hij is ook zo'n dolle af en toe, wel gezellig hoor, lekker gek doen vindt ie fantastisch. Maar als tie met bestek gaat zwaaien en steken grijp ik toch eventjes in hoor (heeft zeker teveel gekke cartoons gekeken of zo?).

Tot zover... groetjes, Karin & Ben en Malika en Lhuke

Thuis met mijn broertje...

Hallo allemaal, we zijn thuis met mijn broertje. Het is heel leuk om een broertje te hebben. Maar niet gemakkelijk hoor. Hij kan heeeeel hard huilen. Hij pakt vaak mijn speelgoed van mij af en soms slaat ie mij of trekt aan mijn haren. Dan roep ik 'nee, nee, neeeeeej, niet doen', maar dan doet ie het soms toch. Gelukkig letten papa en mama heel goed op hem en als tie slaat zien ze dat en doen er wat aan. Hij geeft mij ook soms een kusje, dan ben ik verlegen. En ik denk dat ie van judo zal houden later, want hij kan nu al een houdgreep zegt mama. Hij is sterker dan ik, maar ik kan beter schommelen en kleuren. En maandag kom ik weer naar school, dan zie ik iedereen lekker weer en kan ik vertellen over hoe het was in Thailand. Ik mag deze week ook een keer tracteren in de klas zegt mama, want dat hoort erbij als je een broertje hebt gekregen. Maandag ga ik ook weer zwemmen en kan ik juffrouw Eveline vast laten zien hoe goed ik geoefend heb in Thailand.

 groetjes van Malika

de tweede dag thuis

Vanmorgen zijn we met Lhuke naar het gemeentehuis geweest om hem aan te melden en de aanvraag voor de verblijfsvergunning in gang te zetten. In het kantoortje verveelde hij zich snel en hij wilde wel eventjes op de gang gaan kijken. Toen hij dat niet mocht van ons verzon hij dat ie naar de wc moest ('hong naam' op z'n Thais), slimme manier om toch eventjes op die gang rond te kunnen kijken. Hij hoefde helemaal niet. Dit kunstje heeft hij nog een tweede keer uitgevoerd, maar een derde keer trapte ik er niet meer in :-). Wat een slimmerik he. Even later viel hij op schoot bij papa Ben in slaap. We hebben ook nog pasfoto's laten maken, die zijn mooi, ook al wilde hij er niet op lachen. Hij kijkt met grote ogen naar de lens.  Malika was door de overbuurkinderen gevraagd te komen spelen. Nou dat vond ze hartstikke leuk want ze hadden elkaar natuurlijk gemist. s-Middags heeft hij heerlijk zitten smikkelen van een boterham met hagelslag en daarna heb ik geprobeerd Lhuke te laten slapen, maar zonder resultaat. Hij heeft lang liggen spelen en uitdagen in zijn bedje terwijl ik stond te strijken in zijn deuropening. Later heb ik hem er maar uitgehaald en Ben had inmiddels het badje in de tuin opgezet. Nu konden de kinderen lekker even ronddollen in het water. Het blijft opletten geblazen met hem, want hij kan nog weinig hebben van Malika. We moeten hem regelmatig de wacht aanzeggen als hij haar weer eens  geslagen of gestompd heeft.

We vonden het een relaxte dag, het ging goed met Lhuke. Slapengaan vanavond was ook niet zo'n gevecht als gisteren. Hij was binnen een kwartier in dromenland. Ik ben benieuwd hoe vroeg hij vannacht wakker zal zijn. De jetlag duurt een paar dagen voordat je daar overheen bent.

groetjes, Karin & Ben

vlucht - aankomst - thuiskomst

Gisteravond (zijn eerste avond hier thuis) was het in slaap komen van Lhuke rampzalig (tandpijn, huiduitslag=jeuk, nieuwe omgeving, en nog veel meer), maar vanavond ging het een stuk beter. Gelukkig voor hem en indirect ook voor ons. Want nu heb ik wat tijd om te schrijven over onze terugreis en onze thuiskomst.

's-Avonds laat vertrokken we vanuit Bangkok naar het vliegveld en hebben we ruim op tijd ingecheckt voor de terugvlucht met China Airlines. Hier zie je dan de voordelen van het reizen met kleine kinderen, want we mochten zonder lang te hoeven wachten bij de business class balie inchecken :-). Ook bij het aan boord gaan mochten we als eerste naar binnen. Lhuke en Malika waren klaar wakker en Lhuke vindt het allemaal reuze spannend dat vliegen, 'bin bin bin' roept hij dan. Malika is altijd bang als het vliegtuig gas geeft en opstijgt, maar daarna gaat het prima met haar. Toch is ze ook deze reis weer luchtziek geweest. Lhuke heeft wel moeilijke momenten gehad tijdens de vlucht (huilen, dreinen), maar als we het over 10 uur bekijken is het toch wel meegevallen. Ha ha blij toe dat de stoel voor hem niet bezet was, want hij heeft wel honderd keer met het klaptafeltje zitten klappen (open-dicht-open-dicht).  En de man schuin achter hem had oordoppen zag ik (had ie af en toe ook wel nodig wegens Lhuke :-))). Bij het dalen heb ik hem zoet weten te houden met een doosje wiebertjes. Misschien had ie daarom wel zo'n tandpijn gisteravond? Ik heb niet veel geslapen in het vliegtuig en vond de reis daarom wel lang duren. Ik heb af en toe echt de uurtjes af zitten tellen.

We zijn lekker vroeg op Schiphol geland en we zagen vervolgens bij de raam van de aankomsthal helemaal niemand bekends staan??? Zat iedereen nog in de file vast? Nee gelukkig ze stonden bij de uitgang te wachten. Toch nog even voor de ramen geneusd met elkaar en toen naar buiten. He wat heerlijk om onze ouders weer te zien en nog een paar familieleden. Effe een traantje wegpinken van de ontlading en lekker omhelsd worden. Lhuke was wel verlegen maar maakte ook wel snel leuk contact met de familieleden. In het koffierestaurant was het even uitblazen van de reis en onze eerste verhalen spuien en daarna met 'oom Paul' op huis aan. We hebben Lhuke vastgezet in het autostoeltje en daar was ie 't duidelijk niet mee eens. Tja wat wil je als je eerst wekenlang lekker vrij in een tuktuk overal hebt rondgereden. Nou het was even doorbijten dus.... hij viel gelukkig al snel van vermoeidheid in slaap en was het leed geleden.

Iets na twaalven kwamen we thuis en werden we verwelkomd door opa en oma van Lochem die de koffie al bruin hadden staan en lekkere broodjes hadden klaargemaakt. Het is zo leuk he om je huis dan zo zonnig en versierd te zien. Allemaal tekeningen en schilderijtjes en een waslijn met cadeautjes. Erg leuk. Iedereen die daarvoor zorg heeft gedragen bedankt hoor! Lhuke's tante Monique heeft een prachtige tekening geschilderd met Lhuke aan een parachute die landt. Die zal nog lange tijd hier voor de raam prijken. Lhuke heeft binnen snel de huiskamer verkend daarbij geholpen door zijn grote zus. Gezellig buiten gezeten met de familie en die waren blij dat wij zoveel zon en warmte mee hadden gebracht uit Thailand ;-). Wat voor Malika wel moeilijk was deze eerste middag thuis was om niet teveel speelgoed tegelijk uit de kast te trekken. Zij was natuurlijk blij weer thuis te zijn, maar voor Lhuke is alles hier nieuw en het aantal prikkels dat ie opdoet op een dag een beetje beperken is beter voor hem. Hij is toch al flink verwend met een paar prachtige cadeau's. En er liggen nog vele onuitgepakte pakjes die we de komende dagen gelijdelijkaan uit zullen laten pakken. Ook Malika wordt hierin flink verwend. Lhuke vond bellenblazen erg leuk. Avondeten had ik vroeg gekookt en dat was maar goed ook, want de kinderen waren helemaal opgebrand. Vooral ook Malika. Lhuke heeft nog uren liggen vechten tegen de slaap (met tandpijn en jeuk). Een pijnstiller bracht uitkomst. 's-Avonds hebben we nog nichtjes op bezoek gehad (en broer en schoonzus) en die hebben eventjes hun slapende nieuwe neefje bewonderd... op hun tenen naar boven geweest leuk.

groetjes, Karin & Ben en Malika en Lhuke

Thuiskomst

Hallo allemaal,

Even snel laten weten dat we veilig en wel thuis zijn gekomen met onze zoon. Maar het is inmiddels hoog tijd om te gaan slapen (jetleg), dus ik schrijf het een en ander morgen of van het weekend wel.

groetjes van Karin en Ben en Malika en Lhuke

Afronding in Bangkok en de terugreis...

Zo we zijn vanavond rond half zes weer bij dhr. Pramote in Bangkok aangekomen De reis per taxi ging prima. Lhuke en Malika hebben allebei een uurtje op onze schoot liggen slapen. We hebben heerlijk genoten van de kookkunst van mevr. Pramote en daarna de kinderen vroeg in bed gelegd. Niet dat ze snel gingen slapen, maar toch wel al rusten. We maken dan de kamer bijna helemaal donker en vallen dan meestal zelf ook bijna in slaap. Als ze dan eenmaal slapen kunnen wij nog even wat anders gaan doen (zoals deze weblog bijwerken). De koffers laten we zoveel mogelijk ingepakt nu, want morgen zal de dag snel om gaan en dan begint 's-avonds laat voor ons de terugreis al.

Morgenvroeg gaan we om 8.00 uur op pad om het paspoort en visum van onze Lhuke op te halen bij de NL ambassade. Dan is alles rond en kunnen we onze zoon mee naar huis brengen... eindelijk. Terugkijkend is het begin zwaar geweest maar kregen we later veel meer grip op alles. Daardoor hebben we ons toch kunnen ontspannen en is de tijd snel gegaan,. Maar we vinden het nu wel welletjes geweest en verlangen ernaar alle opa's en oma's en familie en vrienden weer te zien. Jammer Rene en Ineke dat jullie op vakantie zijn, maar wij wensen jullie uiteraard een fijne vakantie toe. We zien elkaar later wel. O ja, ik heb vanuit Hua Hin meerdere malen geprobeerd vanuit onze bungalow naar NL te bellen (opa en oma v.Lochem), maar dat is helaas niet gelukt, ook niet met behulp van de receptie. We zijn er maar vanuit gegaan dat jullie deze weblog ook hebben kunnen volgen via de andere familieleden. Lhuke kon trouwens geen dag van de telefoon afblijven en dan brabbelde hij wat. Dan zei ik 'ben je opa's en oma's weer aan het bellen?' We zijn nu wat vaker de foto's van thuis met hem aan het bekijken.

Onze terugvlucht vertrekt voor ons midden in de nacht, dus we moeten de kinderen ervoor wakker maken. Zover we weten vliegen we gewoon volgens schema en zullen rond 9.10 uur op Schiphol landen. Ik denk terug aan die keer met Malika en krijg nu al de kriebels... het is ook zo'n bijzonder moment... thuis te komen met je (tweede) kind. We zijn vreselijk trots op onze grote boef. We hopen dat jullie hem allemaal snel kunnen leren kennen. Tis wel een bandiet hoor (maar wel een lieve), wees gewaarschuwd :-). Willen jullie nog ergens koffie gaan drinken met ons op Schiphol? Dan laten we het aan jullie over waar we dat het beste kunnen doen. Dat kan vast wel iemand van de familie regelen?

Wat we nog wel even kwijt willen is onze ervaring dat Lhuke helemaal uit zijn bol kan gaan van teveel prikkels... d.w.z. dat we er op toe moeten zien hem niet te overladen met teveel nieuwe dingen (mn. cadeautjes en speelgoed). Hij zal ons huis ook wel als een tornado gaan verkennen (lachen zoals hij de hotelkamer heeft verkend van onder tot boven). Karen of Monique zouden jullie misschien een keertje naar het speelgoed in de huiskamer willen kijken en hiervan alvast wat losse dingetjes naar de zolder willen brengen (zijn wij voor de reis niet meer aan toegekomen)? Hij zal er zich anders waarschijnlijk onmiddelijk op gaan storten. En zo voorkomen we dat we hem bij thuiskomst onmiddelijk allerlei dingen uit zijn handen moeten gaan trekken.

Nou, ik denk niet dat ik morgen nog wat ga schrijven, dus de volgende log zal waarschijnlijk vanuit thuis geschreven worden.

Dikke groeten van Karin & Ben en Malika en Lhuke

Laatste dagen in Hua Hin...

Nog even wat schrijven over onze laatste dagen in Hua Hin. Meestal gingen we 's-avonds uit eten in de stad. Het leukste vonden we de restaurantjes aan de zee, maar ook op de nachtmarkt. Daar maken ze het eten ahw. klaar voor je neus op straat. Heerlijke zeevisgerechten.... en niet duur, voor 4 euro hadden we een bord vol met krab, garnalen, schelpen en mosselen. Er wandelend kijk je ook je ogen uit naar alle bedrijvigheid op straat. Hier hebben we ook leuke foto's gemaakt.

Op het strand vermaakten de kinderen zich prima met het zand en een vissersbootje. We zijn ook terug geweest naar het strand ten zuiden van Takiap hill. Dit keer was het er een stuk rustiger. We zijn hier wel flink gestoken allemaal door hele klein friemelsteekvliegjes. Lhuke heeft zich hier helemaal uitgeleefd op het strandzand en hij was aan het einde van de avond letterlijk een 'zandmannetje'. Bij het slapengaan was er niet veel van te merken dat klaasvaak zoveel zand in zijn oogjes had gestrooid. Jeminee, wat kan hij vechten tegen de slaap zeg. We liggen vaak wel een uur naar hem te kijken hoe hij draait en woelt en speelt. Dan brabbelt hij in het Thais allerlei woordjes.

De laatste avond in BaanDuangKaew heeft Ben gezellig afgesloten met Hugo (van de familie Henkus): Wat is er nu leuker dan in het donker een biertje drinken in het zwembad met de geluiden van de tropen op de achtergrond (krekels, kikkers).

De terugreis naar Bangkok is voor ons op dinsdagmiddag. De ochtend hebben we nog lekker gezwommen en we zijn nog even op het strand geweest. Bye bye Hua Hin.

groetjes, Karin & Ben en Malika en Lhuke

Loempiaatjes en cashewnoten

Hallo weten jullie wat ik lekkerste eten vind in Thailand? Loempiaatjes en rijst cashewnoten. Soms waren ze erg heet en dan moest ik blussen met water.  Mijn broertje Lhuke is gek op rijst, maar ook op sateh en chocoladepasta.

groetjes van Malika.

Massage...

 

Hallo, ik heb samen met mama een Thaise massage gehad op het strand in Hua Hin. Dat was heel fijn. Ik moest op een bank gaan liggen onder een parasol en die mevrouw had hele zachte handen en smeerde overal olie. Ik vond het zo fijn dat ik bijna in slaap viel. Toen ze klaar was kreeg ik een lekker koud flesje water en ananas. Die heeft mama opgegeten want dat lust ik niet. Nou moet mama mij ook voortaan masseren. En ikke mama natuurlijk.

Papa en mama hebben samen met mij vaak de reacties hier gelezen en ik vind het heel fijn dat er vriendjes en vriendinnetjes hebben geschreven. Ik mis iedereen, maar over twee daagjes zijn we weer thuis. En dan samen met mijn broertje Lhuke...

groetjes, Malika

Een heerlijke avond...

Vandaag zijn we aan het einde van de middag gezamenlijk met de familie Henkus en hun kinderen naar een strandje ten zuiden van Hua Hin geweest. We hadden van een Thais gezin een tip gekregen over waar we het beste seafood restaurant van Hua Hin konden vinden. Op het strand was het een drukte van belang, maar allemaal Thai dus en bijna geen toeristen (ja wij dan). Er werd korfbal gespeeld en voetbal en veel in zee gezwommen. We hebben genoten van het kijken en van het dollen op het strand met de kinderen. Om een uur of zes spraken we een Thai aan of we goed zaten wat het restaurant betrof. Jazeker was het antwoord en hij ging meteen met tafels en stoelen sjouwen. Voor we het wisten zaten we heerlijk relaxed in het zand aan tafel en hadden we lekkere dingen besteld. Niet veel later kregen we het vermoeden dat hij de buurman was van het bedoelde restaurant, ha ha haaa. Maar dat gaf niks want alles smaakte goed en hij had na onze bestelling al het seafood vers ingekocht bij de vissers om de hoek ofzo. Ik heb een spicey seafood soup gegeten en ben nu nog na aan het blussen met cola :-). Heerlijk!. De kinderen hebben nog lekker vrij nagedold in het zachte strandzand en om half acht gingen we voldaan terug naar ons hotel. Nou hier willen we maandagmiddag nog wel eens terug komen want de sfeer was heel fijn. Maar dan willen we toch echt bij het restaurant zelf gaan zitten (open air). Moet goed zijn want het zat tjokvol Thaise mensen.

Groetjes van Karin & Ben en Malika en Lhuke

Nog even een fotootje van Lhuke, Malika en Ngam in een bootje op het strand:

Same same...

Hallo allemaal, de dagen beginnen op elkaar te lijken. Zon, zee, slapen, af en toe een tropisch regenbuitje om de boel op te frissen en iedere avond uit eten.... is geen straf hoor maar we verlangen zo langzaamaan ook wel weer naar de regelmaat van thuis. Op de nachtmarkt zijn verschrikkelijk veel souvenirs te koop, veel bras als je 't mij vraagt maar 'tis leuk om naar te kijken. 'Same same' is hier een gevleugelde uitdrukking. De Thai zijn een vriendelijk volk, maar dat hadden we vorig jaar ook al ondervonden. We eten hier vaak seafood, lekker vers. Lhuke leek er ook dol op te zijn, maar gisteravond was het meesnoepen van papa's bord hem niet goed bekomen. Hij heeft alles er later in bed uitgespuugd, jakkie. Gelukkig gaat het nu weer beter met hem.

Nog even een paar fotootjes van Lhuke:

'tis een engel als hij slaapt en een grote bengel als hij wakker is :-).

Groetjes van Karin & Ben en Malika en Lhuke

Lhuke slaapt

Boeddha boeddha, dieren dieren en zwemmen zwemmen...

Sawadee kaa allemaal,

Ik vind het heel leuk om samen met mama berichtjes uit Nederland te lezen. Want ik mis het wel thuis. Toch is het hier ook heel leuk. Vandaag hebben we veel Boeddhabeelden gezien. En er zijn hier ook heel veel losse dieren, zoals kikkers, vlinders, leguanen, honden, poezen, gekko's die muggen eten, enzovoort.

Vanmorgen hebben we op een olifant gereden. Dat was heel leuk maar wel erg warm. De olifant liep ook door het water. Er waren ook babyolifantjes. Het rijden in een tuktuk taxi is ook fijn, lekker de wind erdoor. We hebben een vaste taxivriend. en om de dag gaan we een ochtendje in de omgeving rijden. Terug in het hotel gingen we weer lekker zwemmen en zodadelijk weer. Ik durf al mensen dag te zeggen hier op z'n Thais: 'Sawadee kaa' zeg ik dan of 'Kophoen kaa' is dankjewel.

groetjes van Malika 'sawadee kaa'

Zon en regen...

Zo zaten we vanmorgen nog bruin te bakken aan het strand, en zo is er zojuist een tropische regenbui naar beneden komen vallen waar je u tegen zegt :-). Geeft niks, ik zit lekker droog in de computerkamer wat foto's op onze weblog te plaatsen. Lhuke doet zijn middagslaapje en ook Malika had ik overgehaald om eventjes te gaan slapen. De dagen zijn vermoeiend met de warme temperaturen en het vele zwemmen dat ze doet.

Ik merk wel aan haar dat ze school mist... alle kinderen, de juffen, familie. Ha ha ze is al af aan het tellen wanneer we weer naar huis gaan. Als er mensen van school meelezen hier? schrijf dan een keertje iets voor Malika, want ik heb haar beloofd dat te vragen. Ze wil elke dag wel drie keer weten wat jullie allemaal aan het doen zijn.

groetjes, Karin & Ben en Malika en Lhuke

Leuk om naar te kijken...

Het is gelukt wat foto's te downloaden hier. We maken er genoeg en we dachten zo het is voor familie en vrienden vast leuk om ook visueel mee te genieten.

Lhuke bij de kapper in Bangkok

Lhuke bij de kapper in Bangkok.

op het strand in Hua Hin

'Phie saew' (grote zus) en 'nong sjaaj' (kleine broer) samen spelend op het strand van Hua Hin.

Hua Hin uitzicht

Uitzicht over de kustlijn van Hua Hin.

lachebekje

Lhuke verzint altijd wel een spelletje... verstoppertje spelen is favoriet bij hem.

Malika en Lhuke samen

Malika en Lhuke.

Rust en ritme...

Hallo allemaal, we hebben met Lhuke eigenlijk een zware week achter de rug, waarin we voortdurend op zoek zijn geweest naar hoe we hem toch het beste konden ondersteunen, maar ook hoe we zijn onhandelbare gedrag wat konden sturen. Uiteindelijk zijn we hem veel harder aan gaan pakken dan we in eerste instantie goed voor hem achten en verhip het lijkt te werken. Vooral slaan en knijpen en schoppen vinden we absoluut onacceptabel. Hij is veel rustiger geworden en voert minder strijd of de strijd duurt minder lang. Typisch een manneke dus die strakke grenzen nodig heeft. Hij loopt nu ook meer zelf en het klampgedrag naar Ben is iets afgenomen. We hebben eindelijk de ruimte gevonden om ook te genieten. Want hij is lief en aanhankelijk en ook een echte lolbroek, een clowntje.

Hier in Hua Hin hebben we ook meer een vast dagritme dan die week in Bangkok. 7.00 uur opstaan, 8.00 uur ontbijt, 10.00 uur naar het strand of zwemmen of een uitstapje met een tuktuk naar een tempeltje of vissershaventje. Rond 12.00 uur weer terug in onze bungalow, effe zwemmen en dan iets eten en dan gaat hij een of twee uurtjes slapen. Als hij slaapt hebben we om de beurt even alle tijd voor Malika. Om een uur of vier zwemmen we dan weer even met z'n allen en om vijf uur gaan we douchen en omkleden. Om zes uur gaan we dan met de taxiservice naar Hua Hin om ergens te gaan eten in een van de vele leuke restaurantjes die deze stad rijk is. Vanavond hebben we bijvoorbeeld 'op palen' gegeten (met de zee onder onze voeten). Heerlijk met een zeebriesje door onze haren. Omdat het hier erg warm is drinken we liters water, en ik heb tot nu toe geen last gehad van mijn nier(steen), blij toe. O ja, onze Lhuke heeft een uitgesproken voorkeur voor Cola... we doen er maar niet al te moeilijk over. En boterhammen met chocoladepasta zijn ook favoriet (vooral de chocopasta dan).

Trouwens het is leuk alle reacties te lezen van iedereen :-). Ik ga nog een keer een poging wagen om een paar foto's te plaatsen hier.

groetjes van Karin & Ben en Malika en Lhuke